Śmieszne czeskie słowa

Zbiór śmiesznych czeskich słów

Każdy, kto słyszał kiedyś mówiącego Czecha, nie może oprzeć się wrażeniu, że język czeski jest taki dziecinny w wymowie, jakby jakieś dziecko zamiast „dom” mówiło „domeczek”, a zamiast „ręka” mówiło „rączka”. Bierze się to pewnie z tego, że Czesi zdrabniają wszystko, co tylko się da, prawie każde słowo, nic więc dziwnego, że w połączeniu z miękkością czeskiego języka w naszych uszach brzmi on śmiesznie.

Aby było śmieszniej, dla Czechów polski język także jest śmieszny. Najbardziej ich śmieszy nasze „panowanie”, czyli używanie formy „pan”, „pani” w bezpośredniej rozmowie. Oni zamiast np. „niech pan zrobi” mówią po prostu „zróbcie”. 

Drugie co śmieszy Czechów w polskiej mowie to miękkie spółgłoski, których w naszym języku nie brakuje. Dużo jest głosek typu sz, ś, cz, ć co dla Czechów sprawia wrażenie, jakby Polacy seplenili, tak też mówią między sobą, że „Poláci šišlají”. Słowo „šišlat” oznacza właśnie seplenienie, kiedy ktoś mówi, gdy nie ma zębów lub jest małym dzieckiem.

Poniżej prezentujemy obszerną listę czeskich słów, które są dla nas, Polaków, śmieszne.

Słownik śmiesznych czeskich słów z polskim tłumaczeniem

čepička – kapturek

chlap – chłopak, człowiek

chlàpek – facet

chudak – biedak

čipek – czopek
cukrovinky – słodycze

divadlo – teatr

drilovat – wiercić

duhovka – tęcza

dupat – deptać

dvojnásobek – podwójny, sobowtór

figurina – figurka

hàdanka – zagadka

halenka – bluzka

hejno – gromada, stado

herečka – aktorka

hmoždinka – kołek

holka – dziewczyna

horečka – gorączka

hrůzostrašný – straszny

hvězdokupa – gromada gwiazd

jedérko – jądro

jednička – jeden

ježibaba – wiedźma

jízdenka – bilet

kačer – kaczor

kachna – kaczka

kalamita – klęska

kalkulačka – kalkulator

kapalina – ciecz, ciekły

kapička – kropelka

kapr – karp

karotka – marchew

kočička – kotek

koniček – konik

kopaná – piłka

kopirka – kopiarka

kořistnik – złodziej

kostkovaný – kratkowany

křeček – chomik

krytina – nakrycie, pokrycie

kukačka – kukułka

lepidlo – klej, lep

letadlo – samolot

letopisec – kronikarz

lichobĕžnik – trapez

lichotit – pieścić

lichotka – pochlebstwo

lízàtko – lizak

maminka – mama, mamusia

maserka – masażystka

obrazovka – ekran

okamžik – chwila, moment

osmička – ósemka

otačka – obrót 

pažitka – szczypiorek

pevnina – kontynent, ląd

pilulka – pigułka

písnička – piosenka

plukovník – pułkownik

pobočka – oddział, filia

podmínka – kondycja, stan

podpatek – pięta

podružnžý – uboczny

podvodnik – oszust

pohádka – bajka

poletovat – latać

polévka – zupa

polička – półka

ponožka – skarpeta

popálinina – oparzenie

porucha – awaria

posmĕšek – drwina, kpina

posměváček – kpiarz, szyderca

potichu – cicho

požárnik – strażak

pozvaný – zaproszony

probabička – prababka

pravítko – linijka

přeháňka – ulewa

přestupek – przestępstwo

přetvářka – udawanie

přezdívka – przezwisko

připínaček – pinezka

přípitek – toast

rakovina – rak

raminko – wieszak

rebarbora – rabarbar

ročenka – kalendarz

román – powieść

ruchadlo – pług

rybnik – staw, sadzawka

rypadlo – koparka 
 

školačka – uczennica

skupina – grupa, zespół

sluchátko – słuchawka

spánek – sen

špička – ostrze

splátka – rata

stolička – stołek

střikačka – strzykawka

tatinek – tata, tatuś

tetička – ciocia

titulek – nagłówek, tytuł

topinka – toast

umíráček – dzwonienie

urážka – obelga, obraza

uvadĕčka – bileterka

uzenka – kiełbasa

vázanka – krawat

vlásenka – szpilka

vozidlo – pojazd

výstraha – ostrzeżenie, upomnienie

vývar – rosół, bulion

vspomínka – pamiątka, wspomnienie

závorka – klamra, nawias

zdechlina – padlina

zimnice – febra, gorączka

W następnym artykule zapoznamy się ze śmiesznymi czeskimi zwrotami i wyrażeniami. Zapraszamy na artykuł pt. "Śmieszne czeskie zwroty i wyrażenia".

Ciekawe artykuły:

• Jak słowa zmieniały znaczenie
• Śmieszne słowa staropolskie
• Zabawne nazwy polskich miast i ulic
  

    
    Zapoznaj się z innymi artykułami. Przejdź do zakładki Spis artykułów.

Kocham Cię w różnych językach świata

We wszystkich zakątkach świata ludzie – czy starzy, czy młodzi – wyznają sobie miłość. Słowa „kocham cię” płynące z drżących ust codziennie, o każdej porze dnia i nocy rozpościerają nad ciemnością świata niebieskawą poświatę brzasku – nadzieję miłości i bliskości.

Przemierzając lądy i morza, góry i doliny, docierają do nas słowa miłości wypowiadane w różnych językach świata – niczym zapach kadzideł oszałamiają zmysły i umysł, który nie jest w stanie uchwycić, jak tych dwoje ludzi nagle zapragnęło być ze sobą, na dobre i na złe...

Niniejszy artykuł, z nieco poetyckim wstępem, jest zapisem wyznań miłości osób żyjących na różnych kontynentach, w różnych krajach i w różnych ich regionach, osób, które ze łzami miłości przywierają ustami do drugich ust, mówiąc cicho „kocham cię...”.

Wyznania miłości w różnych językach świata

Albański – Te dua

Angielski – I love you

Arabski (popularny) – Ooheboki (mężczyzna do kobiety) – Ooheboka (kobieta do mężczyzny)

Arabski (Umggs.) – Ana hebbek

Armeński – Yes kez si'rumem

Azerski – Mən səni sevirəm

Jak wydać swój pierwszy tomik wierszy – opowieść Autorki

Kilka miesięcy temu na blogu „Wiara jest super” wspierałem Panią Wiolettę Kuchtę w jej dążeniu do wydania swojego pierwszego zbioru wierszy. Z niemałą satysfakcją ostatnio mogłem zarekomendować jej wydany już tomik o intrygującym tytule „Refleksje pisane piórem anioła”.

Korzystając z życzliwości i uprzejmości Pani Wioletty, poprosiłem ją, aby opowiedziała o swojej długiej, bo prawie trzyletniej drodze zmierzającej do wydania swojego pierwszego zbioru poezji. Myślę, że niejedna osoba, która tak jak swego czasu Pani Wiola, pragnie wydać swój pierwszy tomik, znajdzie w tym artykule nie tylko inspirację, ale także cenne doświadczenie osoby, której się udało...

W artykule napotkamy nazwy wydawnictw zredukowane do pierwszych liter i trzech kropek. Jest to celowe działanie Autorki obawiającej się RODO, ACTA i innych tego typu możliwych nieprzyjemności. Szanuję jej wybór, więc niczego w tym miejscu nie zmieniałem.

Zapraszam do opowieści Pani Wioletty...

Wyboista droga do debiutu literackiego.

Po czterdziestym roku życia na nowo odkryłam w sobie pasję pisania wierszy, zatraconą przez lata szarej codzienności. Spontaniczny pomysł wydania tomiku własnej poezji wydawał się jeszcze 3 lata temu dość łatwy do zrealizowania. Poznałam kilka wskazówek z artykułu internetowego, m.in.:

• Wystarczy mieć powód. Pomyślałam: błahostka. Przecież powodem jest chęć spełnienia się, podzielenia się refleksjami, a przy okazji zarobienia dodatkowych pieniędzy.
  
  
• Trzeba mieć koncepcję swojej książki. Też nic trudnego. Wiem do kogo kieruję swoje wiersze, co chcę przekazać oraz jak książka powinna wyglądać ze strony merytorycznej.
  
  
• Następnie ułożyć plan działania. To się wydawało nieco trudniejszą sprawą, ale zrealizowałam go w ciągu kilku dni.
  
  
• Pisać regularnie, dbać o miejsce do pisania oraz prowadzić ciekawe życie. Wskazówki cenne, ale to był niestety dopiero wstęp.

W pewnym momencie uświadomiłam sobie, jak trudno jest zatytułować swoją książkę, bowiem tytuł powinien być intrygujący, chwytliwy i zachęcający. Mimo braku decyzji w tej kwestii rozpoczęłam poszukiwania wydawnictw, które zgodzą się wydać mój tomik. Dopiero na tym etapie zaczęły się przeszkody. Ignorowano mnie. Propozycje książkowe wysłałam do osiemnastu wydawnictw i pozostały bez odzewu. Po pewnym czasie powtórzyłam swoje działanie, które tym razem przyniosło – jak mi się wydawało – oczekiwany rezultat.

Odezwało się popularne wydawnictwo Po... , które zrobiło wycenę aż na 10 tys. zł. Odebrałam to jako formę odstraszenia mnie ceną lub próby żerowania na naiwnych. Oczywiście odmówiłam, gdyż intuicyjnie wyczułam, że to zdecydowanie za wysoka cena.

Niemal natychmiast znalazło się kolejne wydawnictwo Ad... Starszy miły Pan zagadywał na różne tematy. Wydawał się autentycznie zainteresowany i zatroskany o losy debiutujących poetów. Zrobił wycenę na niespełna 5 tysięcy zł, podpowiedział jak zdobyć gotówkę na wydanie książki, jak wymyślić dobry tytuł. Obiecał się odezwać... poprzestał na obietnicy. Nigdy już nie odebrał ode mnie telefonu, nie odpowiedział na żadną wiadomość elektroniczną. Szukałam z nim kontaktu przez kilka miesięcy, bez skutku. Jednak moja dociekliwość doprowadziła do pewnej kobiety, która została oszukana przez to wydawnictwo. To był moment, w którym przejrzałam na oczy. Zrozumiałam, że wydanie własnej książki nie jest zabawą!

 

Idąc w ślad powiedzenia „co nas nie zabije to wzmocni” i bogatsza o jedno doświadczenie, ruszyłam dalej. Postanowiłam uderzyć z innej strony. Zaczęłam pisać do różnych osób m.in. blogerów tematycznych, poetów, pisarzy, którzy mieli strony internetowe ze swoją twórczością. Zasięgałam rad. Jedną z nich była propozycja wysyłania swoich wierszy na konkursy poetyckie (co i tak czyniłam od pewnego czasu), a także poddawania ich publicznej ocenie. Toteż szukałam osób, które mogłyby ocenić moje teksty. Jedni zniechęcali i odradzali wydanie książki, ale byli też tacy, którzy dodawali nadziei, otuchy i wsparcia. Uczepiłam się tych drugich, skupiając się na pozytywnych aspektach moich działań. Na początek przyjęłam z pokorą słowa konstruktywnej krytyki, a potem poprawiłam w swoich wierszach to, co sugerowano.

 

Następnie zaczęłam ponownie rozsyłać swoje propozycje po wydawnictwach. Ku mojemu zaskoczeniu dość szybko odezwało się wydawnictwo So..., które jeszcze 1,5 roku wcześniej zignorowało moją propozycję współpracy. Pani Agata poruszona ładunkiem emocjonalnym płynącym z moich wierszy służyła pomocą w każdej sprawie. Wystawiła także kalkulację wydawniczą na kwotę 2700 zł za 100 egzemplarzy, na podstawie której mogłam rozpocząć intensywne poszukiwania form sfinansowania wydania mojego tomiku.

• Jedną z nich było znalezienie sponsora, wejście z kimś we współpracę. W zamian za dofinansowanie wydania książki oferowałam m.in. reklamę. Składałam swoje oferty do władz miasta, władz sąsiednich miast oraz największych firm w okolicy. Ta forma nie przyniosła spodziewanego rezultatu.
  
  
• Drugą metodą było założenie projektu na portalu crowdfundingowym. Mimo zaangażowania mojego i dwójki przyjaciół nie udało się zrealizować tego przedsięwzięcia.
  
  
• Kolejnym krokiem było przystąpienie do konkursu o stypendium kulturalne w mojej gminie. Na szczęście to był ostatni etap mojej drogi do znalezienia funduszy. Wprawdzie oczekiwanie na werdykt konkursowy oraz na otrzymanie nagrody pieniężnej zajęło pół roku, ale warto było czekać.

Gdy myślałam, że dobiegłam do mety, rzucono mi kolejne kłody pod nogi. Już miało dojść do podpisania umowy i zapłaty za usługę, a tu niespodziewanie wydawnictwo zawyżyło cenę o 600 zł. To znacznie przekraczało kwotę stypendium oraz moje możliwości. Poczułam się w potrzasku. Na szczęście miałam kontakt z Panem Robertem Trafnym. Zasugerował skorzystanie z usług serwisu Ridero, o którym sam się niedawno dowiedział. Zapoznałam się z ofertą i zdecydowałam się podjąć współpracę z tym wydawnictwem. Po upływie zaledwie 2,5 miesiąca, książka ukazała się w księgarni internetowej wydawnictwa.

 

Moja historia, choć długa i zawiła zakończyła się sukcesem. Jednak trzeba pamiętać, że chęć wydania pierwszej książki to dopiero iskra w pożarze działań, jakie należy wykonać. To absorbująca i czasochłonna praca. Często kilka godzin dziennie spędzonych na czytaniu artykułów, oglądaniu filmików, szukaniu kontaktów oraz wchodzenie oknem, gdy nie chcą nas wpuścić drzwiami. Każdemu przyszłemu autorowi książki życzę wiele wytrwałości w dążeniu do celu i powodzenia :) .

Wioletta Kuchta

Tomik poezji, o którym pisze Pani Wioletta, czyli „Refleksje pisane piórem anioła” został wydany zarówno w formie papierowej jak i cyfrowej, czyli w postaci e-booka. Można go kupić, korzystając ze strony sprzedażowej książki, której link zamieszczam: Refleksje pisane piórem anioła – strona książki.

Na stronie książki można zapoznać się z obszernym darmowym fragmentem, do czego gorąco zachęcam, bo wiersze zawarte w tym tomiku warte są tego. Zachęcam także do pozostawienia komentarza – opinie czytelników są zawsze bardzo ważne dla autora. Podzielcie się z Autorką swoimi opiniami.

Z poetyckim pozdrowieniem

Robert Trafny

Ciekawe artykuły:

• Jak wydać swój tomik wierszy prawie za darmo
  
• Jak zrobić tomik wierszy we własnym zakresie
  
• Jak wydać swoją książkę za darmo lub prawie darmo. Poradnik Praktyka
  

    
    Zapoznaj się z innymi artykułami. Przejdź do zakładki Spis artykułów.

Bogowie Egiptu w hieroglifach część 6

<<-- Przejdź do części 1

Imiona bogów w hieroglifach

Meschenet, Meskenet

Meschenet

domena: bogini narodzin i śmierci

ikonografia: kobieta z dwoma jakby pastorałami na głowie, ale zwykle przedstawiana była jako cegła (płytka urodzenia) z kobiecą głową z przodu.

komentarz: uosabiała krzesło z cegieł, na którym rodziły kobiety

Meschenet jako płyta urodzenia

Iwen

Bogowie Egiptu w hieroglifach część 5

<<-- Przejdź do części 1

Imiona bogów w hieroglifach

Renenutet, Renent, Ernutet

Renenutet

domena: bogini płodów rolnych, opiekunka władców Egiptu, Pani zbioru owoców i żniw

ikonografia: wąż, kobieta z głową węża

komentarz: często łączona z boginią Wadżet.

Bogowie Egiptu w hieroglifach część 4

<<-- Przejdź do części 1

Imiona bogów w hieroglifach

Min

Min

domena: bóg płodności, bóg opiekuńczy nomadów i łowców, Pan Puntu i władców ludów czarnych

ikonografia: mężczyzna z długą podwójną koroną i członkiem w stanie wzwodu trzymający w jednej ręce cep i noszący na głowie czapkę z dwoma piórami

komentarz: w późniejszych czasach identyfikowany z innymi bogami gdzie występuje jako Amon-Min, Horus-Min lub Min-Re.

Bogowie Egiptu w hieroglifach część 3

<<-- Przejdź do części 1

Bogowie starożytnego Egiptu w hieroglifach

Tot

Tot

domena: bóg nocnego nieba, księżyca, pan magii, bóg prawdy i sprawiedliwości, władca czasu, bóstwo mądrości i nauki

ikonografia: człowiek z głową ibisa lub pawiana

święte zwierzę: ibis, pawian

komentarz: serce Re jako uosobienie inteligencji boskiej, sekretarz i posłaniec bogów.

Hapi (grecka forma: Apis)

Bogowie Egiptu w hieroglifach część 2

<<-- Przejdź do części 1

Imiona bogów w hieroglifach

Hathor

Hathor

domena: bogini nieba, niekiedy uważana za stworzycielkę świata, bogini miłości, radości i pijaństwa, patronka muzyki, zabawy i tańca, boska akuszerka, opiekunka kobiet

ikonografia:

1. Krowa

2. Kobieta z głową krowy

3. Kobieta z uszami lub rogami krowy i tarczą słoneczną między nimi

4. Jako bogini Drzewa Życia: Siedem młodych kobiet karmiących dusze nowo narodzone i odrodzone

święte zwierzę: krowa

komentarz: uosobienie Wielkiej Macierzy. Żony faraonów występowały jako wcielenie Hathor i bywały jej kapłankami.

Ammit

Ammit

domena: pożeraczka dusz

ikonografia: stwór o paszczy krokodyla, łbie i przedniej części ciała lwa oraz tylnej części hipopotama uzbrojona w nóż

komentarz: spotykana na Sądzie Umarłych przy wadze Dobrego i Złego. Jeśli waga przechyliła się na niekorzyść duszy, wtedy dusza była pożerana przez Ammit.

Sachmet