Instalacja przeciwoblodzeniowa wystawiona jest na działanie różnych czynników atmosferycznych, nie tylko śniegu i deszczu, ale także gradu oraz słońca (promieniowanie UV). Jest to instalacja umieszczona na zewnątrz i działająca w niskich temperaturach, dlatego też warto co roku, późną jesienią, zaplanować przegląd takiej instalacji. Wymienianie uszkodzonego kabla grzejnego w rynnie przy srogim mrozie nie jest zbyt przyjemne. Ja w swojej praktyce kontroluję każdy element tej instalacji, czyli:
czujnik temperatury
czujnik wilgotności
sterownik
kabel grzejny
drożność rynny i jej otoczenia
Opiszemy szerzej poszczególne etapy.
Sprawdzenie czujnika temperatury
Aby sprawdzić sam czujnik temperatury, należy odłączyć go od sterownika, zachowując zasady bezpieczeństwa, tj. przy wyłączonym prądzie do sterownika. Mając odłączony czujnik temperatury, czyli de facto termistor wystarczy zmierzyć jego rezystancję i porównać z tabelą, czy ta rezystancja odpowiada temperaturze, którą obserwujemy na zewnątrz. Poniższe tabele korelacji temperatury z rezystancją obu opisywanych tu termistorów pomogą nam ocenić czy czujnik temperatury działa poprawnie. Zdarzają się przypadki, że termistor zawodzi i ma dużo wyższą rezystancję, niż powinien mieć, a ponieważ na tej podstawie wyznaczana jest wartość temperatury przez sterownik, więc taki czujnik kwalifikuje się do wymiany.
![]() |
|
Tabele korelacji temperatury i rezystancji termistorów NTC podane przez producenta |
Sprawdzenie czujnika wilgotności
Czujnik wilgotności Etor-55, choć jest elementem hermetycznie zamkniętym, możemy sprawdzić, mierząc rezystancję na jego wyprowadzeniach. W tym celu należy odłączyć je od sterownika.
Czujnik Etor-55 ma cztery wyprowadzenia: dwa kabelki (brązowy i zielony) należą do elementu grzejnego czujnika i dwa kabelki (żółty i biały) należą do czujnika wilgotności. Rezystancja elementu grzejnego, wg danych producenta, powinna mieć 220 ± 10% omów. Czujnik wilgotności będzie miał różną rezystancję w zależności od swojego stanu:
czujnik suchy – ∞ Ω
czujnik mokry – < 200 kΩ
zwarcie w czujniku – < 100 Ω
Jeśli nie chcemy aż tak dokładnie sprawdzać czujnika wilgotności, możemy użyć metody pośredniej. Po zapewnieniu sterownikowi informacji o minusowej temperaturze (o tym przy opisie jak sprawdzić sterownik) wystarczy zanurzyć czujnik wilgotności w kałuży wody. Jeśli kabel grzejny zacznie grzać, to znaczy, że czujnik wilgotności działa prawidłowo. Skąd wziąć kałużę wody? Ja w zestawie narzędzi do kontroli instalacji przeciwoblodzeniowej mam butelkę z wodą...
Czujnik wilgotności wymaga sprawdzenia nie tylko elektrycznego. Mając przy sobie wodę, przemyjmy jego powierzchnię stykową, oczyśćmy z błota i innych nieczystości. Zwróćmy także uwagę na otoczenie czujnika. Tu także oczyśćmy ze wszystkiego, co może utrudniać przepływ wody. Sprawdźmy jeszcze ułożenie czujnika czy znajduje się w miejscu odpowiednim, bo zdarzają się przypadki, że w sezonie wiosenno-letnim osoby chodzące po dachu kopną przypadkiem czujnik lub wręcz z jakiś powodów całkiem go odchylą, a nawet zawieszą na barierce. Mamy przygotować całą instalację do pracy, więc na każdy taki szczegół musimy zwrócić uwagę.
Sprawdzenie sterownika
Aby sprawdzić, czy sterownik działa prawidłowo w sezonie jesiennym, a więc przy temperaturach dużo wyższych od zera, musimy przygotować mu takie warunki, w których będzie działał. Ja robię w ten sposób, że mając już odłączony czujnik temperatury, podłączam w jego miejsce rezystor nastawny obrotowy (może być innego typu) z ustawioną wcześniej rezystancją odpowiadającą temperaturze 0º C, czyli będzie to około 40 kΩ. Po włączeniu zasilania do sterownika (Devireg) i regulując jego pokrętłem od ustawienia temperatury, powinien on włączyć prąd do kabla przy podobnej nastawie, czyli 0º C, co przejawi się zmianą koloru świecenia diody LED, z zielonego na czerwony. Uważne ucho wychwyci także w tym momencie cyknięcie przekaźnika, który rozewrze styk NC, a zewrze styk NO. Na wyprowadzeniu nr 1 pojawi się faza, która zasila kabel grzejny lub stycznik, w przypadku instalacji opartej na sterowniku Eto.
Jedną z usterek sterownika może być wypalony styk przekaźnika, wtedy dioda zaświeci się na czerwono, informując o zadziałaniu sterownika, może być nawet słyszalne charakterystyczne cyknięcie, ale ponieważ styk w środku przekaźnika jest wypalony, to nie przekaże fazy dalej, co łatwo sprawdzić próbówką przyłożoną do zacisku 1. Jeśli styki przekaźnika zespawały się ze sobą, to oczywiście cyknięcia nie będzie słychać.
Sprawdzenie kabla grzejnego
Kontynuując temat, mając już wysterowany sterownik, udaję się na dach sprawdzić, czy kabel się nagrzewa. Przypominamy, że sterownik Eto do włączenia prądu do kabli musi mieć jeszcze mokry czujnik wilgotności. Jeśli kabel robi się ciepły, to znaczy, że jest sprawny – inaczej by nie grzał.
Kabel grzejny wymaga sprawdzenia nie tylko pod kątem grzania, ale także stanu technicznego powłoki ochronnej. Jeśli powłoka ochronna kabla jest popękana lub uszkodzona, należy kabel wymienić. Zdarzają się też celowe przecięcia takiego kabla przez wandala, dlatego trzeba taką kontrolę raz w roku przeprowadzić.
Na koniec, jeśli jest taka potrzeba, poprawiamy ułożenie kabla na poszczególnych odcinkach i wymieniamy opaski dystansowe, jeśli tego wymagają.
Udrożnienie odpływów rynny i jej otoczenia
Na koniec kontroli uprzątamy otoczenie kabli grzejnych, czyli przede wszystkim udrożniamy odpływ rynny, jeśli zalegają w nim liście, patyki lub inne rzeczy. To samo robimy z kanałem odpływowym. Wszystko to, co utrudni spłynięcie wody z powierzchni dachowej do rynny, należy usunąć, dlatego czynność tę wykonujemy późną jesienią, kiedy drzewa przestaną zrzucać liście.
![]() |
|
Zablokowany odpływ rynny przez igliwie z drzewa |
![]() |
| Książka o elektryce pt. "Elektryk na zleceniu" |
- Instalacja przeciwoblodzeniowa w rynnie – opis i zastosowanie
- Instalacja elektryczna w kawalerce w bloku z lat 70.
- Naprawa pętli zasilającej gniazdka





Brak komentarzy:
Prześlij komentarz