Pismo święte jako poradnik życiowy część 1

W poradniku pt. „Ucz się na błędach” wykazywaliśmy, jak ważne jest korzystanie z tzw. mądrości pokoleń. Kształtowanie swojego życia poprzez uczenie się na cudzych błędach to najlepsza metoda, jaką możemy dla siebie wybrać. Co jakiś czas na łamach tego bloga rekomendujemy różne książki i zbiory mądrości pomocne w zmianie lub poprawie swego życia. Dzisiaj kolejna, dość niezwykła pozycja: Pismo święte.

 

Porady życiowe zawarte w Piśmie świętym

Dla wielu osób Biblia kojarzy się tylko z księgą religijną, która mówi o Bogu i wierze. Część z tych osób, nawet wierzących, na hasło „Pismo święte” odczuwa wręcz jakąś podświadomą niechęć i zniesmaczenie, być może kojarząc je ze Świadkami Jehowy czy czymś innym, równie negatywnym.

Biblia nie jest tylko księgą religijną, jak mogłoby się wydawać, choć w przeważającej części rzeczywiście taką jest. Mamy w niej jednak zbiór kilku ksiąg mądrościowych, które zawierają cenne wskazówki na temat tego, jak żyć i jak prowadzić swoje życie. Jest to zapisana mądrość pokoleń, która od kilku tysięcy lat nic nie straciła na swojej aktualności. Jej bezwzględną wartością jest uniwersalizm – stosować ją może bowiem każdy, nawet niewierzący, bo Życie jest tylko jedno, i to, co dobre jest dla jednego, będzie dobre także i dla drugiego. Do tego punktu wiedza jest wspólna dla wszystkich ludzi, drogi rozchodzą się dopiero w stosunku do wiary: osoby wierzące idą dalej inną drogą, a osoby niewierzące idą inną.

Zapomnijmy na chwilę o wymiarze religijnym, o wszystkich swoich uprzedzeniach i niechęciach, i sięgnijmy po Pismo święte, jako wiedzę pokoleń, którą zostawili dla nas ci, którzy żyli przed nami. Oni już doświadczyli to, co my teraz doświadczamy lub będziemy doświadczać. Skorzystajmy z ich wiedzy, bo wiedza to naprawdę bardzo przydatna. Niejeden pewnie zdziwi się, że takie cenne uwagi na temat życia zapisane są w Biblii i zmieni swoje zdanie na jej temat.

Na zakończenie, tradycyjnie, prezentujemy przegląd co niektórych fragmentów, aby dać pogląd na wartość zawartych w Piśmie świętym rad.

Księga Przysłów

Do mrówki się udaj, leniwcze, patrz na jej drogi – bądź mądry: nie znajdziesz u niej zwierzchnika ni stróża żadnego, ni pana, a w lecie gromadzi swą żywność i zbiera swój pokarm we żniwa. Jak długo, leniwcze, chcesz leżeć? A kiedyż ze snu powstaniesz? Trochę snu i trochę drzemania, trochę założenia rąk, aby zasnąć: a przyjdzie na ciebie nędza jak włóczęga i niedostatek – jak biedak żebrzący. (6,6-11)

Kto poucza szydercę, ściąga na siebie wzgardę, strofując nieprawego, sam sobie szkodzi. Nie strofuj szydercy, by cię nie znienawidził, strofuj mądrego, a będzie cię kochał. (9,7-9)

Nienawiść wznieca kłótnię, miłość wszelki błąd ukrywa.(10,12)

Kto za drugiego ręczy, w zło wpadnie, kto poręczać nie lubi – bezpieczny. (11,15)

Głupi uważa swą drogę za słuszną, ale rozważny posłucha rady. (12,15)

Mądry się boi, od złego ucieka, a głupi się unosi, czuje się pewnym. (14,16)

Życiem dla ciała jest serce spokojne, próchnieniem kości jest namiętność. (14,30)

Odpowiedź łagodna uśmierza zapalczywość, słowo raniące pobudza do gniewu. (15,1)

I gorliwość niedobra przy braku rozwagi, błądzi, kto biegnie za prędko. (19,2)

Rozważny człowiek nad gniewem panuje, a chwałą jego – zapomnienie uraz. (19,11)

Zaprzestać sporu – zaszczytem dla męża, bo każdy, kto głupi, wybucha. (20,3)

Nie wiąż się z człowiekiem gniewliwym, nie obcuj z człowiekiem porywczym, byś do dróg jego nie przywykł i nie zgotował pułapki na swe życie. (22,24-25)

Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, byś nie stał się jemu podobnym. Głupiemu odpowiadaj według jego głupoty, by nie pomyślał, że mądry. (26,4-5)

Usterki powodujące złą pracę czajnika bezprzewodowego

W poprzednim artykule opisywaliśmy krok po kroku, jak przystąpić do analizy i naprawy czajnika bezprzewodowego, gdy ten nie daje żadnych oznak życia. W tym artykule opiszemy przypadki, gdy czajnik działa, ale nie do końca dobrze.

 

Czajnik grzeje, ale się nie wyłącza

Czasem zdarza się, że czajnik grzejący wodę nie chce się samoczynnie wyłączyć. W końcu zniecierpliwieni sami wyłączamy czajnik wyłącznikiem.

Problemy związane ze złą pracą samowyłączenia się czajnika bezprzewodowego łączymy z działaniem termostatu. Osoby z doświadczeniem w naprawie żelazek szukają zatem w środku czajnika styków termostatu z podłączonymi przewodami, często myląc przyłącze elektryczne czajnika z termostatem.

 

Przyłącze elektryczne czajnika mylone z termostatem

Gdzie znajduje się termostat w czajniku bezprzewodowym?

W czajniku bezprzewodowym termostat zazwyczaj znajduje się pod wyłącznikiem i steruje jego wyłączeniem w sposób bezpośredni (mechaniczny). Jest to kawałek blaszki, która pod wpływem temperatury wygina się i dociskając dzyndzelek w wyłączniku, wyłącza go.

 

Termostat umiejscowiony pod wyłącznikiem czajnika

Kiedy termostat utraci swoje właściwości, nie wygnie się na tyle, aby wyłączyć wyłącznik. Można w takim przypadku starać się trochę go bardziej wygiąć, ale najlepiej wymienić na nowy.

Może przytrafić się także problem inny z termostatem – zacznie on za szybko wyłączać czajnik. Wtedy można spróbować trochę tę blaszkę wygiąć w przeciwną stronę tak, aby była większa odległość od dzyndzelka wyłącznika.

W czajniku bezprzewodowym nie działa podświetlenie

Podświetlenie w opisywanym przez nas czajniku zrobione jest w najprostszy możliwy sposób, czyli włączenie szeregu żaróweczek do zasilania czajnika. W ten sposób do zacisków zasilających czajnik podłączone mamy jakby dwa obwody: grzałkę oraz podświetlenie.

 

Schemat elektryczny czajnika bezprzewodowego

Naprawa czajnika bezprzewodowego z podświetleniem okiem praktyka

Naprawa czajnika bezprzewodowego, zwłaszcza takiego z dodatkowymi bajerami, jak na przykład podświetlenie, może wydawać się zbyt skomplikowana, ale z naszym poradnikiem z pewnością taka nie będzie.

 

Jak naprawić czajnik bezprzewodowy z podświetleniem krok po kroku

W niniejszym poradniku pokażemy, jak krok po kroku przeprowadzić diagnostykę i naprawę czajnika bezprzewodowego z podświetleniem. Jak w każdym poradniku, przestrzegamy i uczulamy, że po rozebraniu urządzenia i podłączeniu go do prądu w celach diagnostycznych, na niektórych jego elementach będzie znajdowało się napięcie sieciowe 230 V. Należy zatem zachować szczególną ostrożność i najlepiej niczego w środku palcami nie dotykać, jeśli nie wiemy, które elementy są pod napięciem, a które nie.

Nasze rozważania rozpoczynamy od przypadku najbardziej powszechnego, czyli od założenia, że czajnik w ogóle nie działa. W przypadku, gdy wasz czajnik działa, ale nie do końca dobrze, możecie pominąć tę pierwszą część i przejść do dalszych podrozdziałów, gdzie będą omówione pozostałe możliwe usterki czajnika bezprzewodowego.

Czajnik bezprzewodowy nie grzeje

W przypadku, gdy czajnik bezprzewodowy w ogóle nie grzeje wody, analizę problemu najlepiej rozpocząć od sprawdzenia grzałki, bo zazwyczaj to ona ulega uszkodzeniu. Aby to zrobić, musimy dostać się do środka. Nie będziemy w tym miejscu opisywać jak rozkręcić czajnik. Gdyby ktoś miał trudności, zapraszamy do obejrzenia odpowiedniego filmiku na ten temat. Czajnik użyty w pokazie odpowiada temu, który jest opisywany w tym poradniku, więc można się posiłkować dodatkowymi fotografiami, aby zobaczyć wszystko na żywo, nie tylko z opisu.

(filmik w przygotowaniu)

Po rozkręceniu obudowy czajnika naszym oczom ukaże się następujący widok:

 

Wnętrze czajnika bezprzewodowego z opisem

Jak sprawdzić grzałkę w czajniku bezprzewodowym

Grzałkę w czajniku możemy sprawdzić na kilka sposobów, najlepiej omomierzem. W takim przypadku nie ma potrzeby podłączania czajnika do prądu, a więc cała naprawa jest dla nas bezpieczna. Przyjmujemy zatem ten kierunek postępowania w dalszym opisie.

Aby sprawdzić, czy grzałka jest sprawna, wystarczy omomierzem sprawdzić jej rezystancję. W punktach łączeniowych grzałki wskazanych na poniższej fotografii przykładamy omomierz ustawiony na niski zakres i patrzymy na wskazanie. Brak odczytu wskazuje na uszkodzoną grzałkę. Sprawna grzałka powinna pokazać „przejście”, czyli niską rezystancję. Nie podajemy tu, jaką wartość ma mieć rezystancja, gdyż to zależy od typu i rodzaju grzałki. Zasada jednak jest zawsze ta sama: mierzymy rezystancję na wyprowadzeniach grzałki.

Pomiar rezystancji grzałki w czajniku bezprzewodowym

Budowa i działanie czajnika bezprzewodowego z podświetleniem

Choć czajnik bezprzewodowy nie stanowi zbyt skomplikowanej konstrukcji jednak po rozkręceniu, gdy próbujemy zlokalizować przyczynę usterki, nadmiar kabelków, blaszek i przyłączy może nas przytłoczyć. Trudno naprawić czajnik bezprzewodowy, zwłaszcza z różnymi bajerami, nie wiedząc, co gdzie idzie i dlaczego tak jest to zrobione.

Konstrukcja czajnika bezprzewodowego może być różna, od zupełnie prostej do bardzo skomplikowanej. W naszym artykule za model poglądowy wybraliśmy czajnik typowy dla obecnego sprzętu AGD dostępnego na rynku.

Jak zbudowany jest czajnik bezprzewodowy z podświetleniem

W niniejszym artykule nie będziemy opisywać, w jaki sposób dostać się do wnętrza uważając, że Szanowny Czytelnik sam sobie poradzi z tym zagadnieniem. Ogólna zasada jest taka jak z innymi urządzaniami: tam gdzie nie ma śrubek, są zatrzaski – trzeba je podważyć, aby puściły. Jako materiał uzupełniający przygotowaliśmy filmik, który pokazuje krok po kroku, jak rozebrać poszczególne elementy czajnika i jak je sprawdzić. Zachęcamy do obejrzenia i wzbogacenia swojej wiedzy praktycznej.

(filmik w trakcie przygotowywania)

 

Schemat elektryczny czajnika bezprzewodowego z podświetleniem

Po rozkręceniu obudowy czajnika naszym oczom ukaże się widok, który może w pierwszym momencie zniechęcić osobę, która na co dzień nie zajmuje się naprawą czajników. Spójrzmy na fotografię poniżej przedstawiającą wnętrze opisywanego przez nas czajnika:

 

Wnętrze czajnika bezprzewodowego

Właściwe rozeznanie się w tych wszystkich kabelkach i blaszkach pomoże nam nie tracić czasu na dochodzenie, co gdzie jest. Dla lepszego zrozumienia budowy i działania czajnika bezprzewodowego podajemy poniżej schemat elektryczny tego, co widać na poprzedniej fotografii. Prawda, że wszystko teraz wydaje się znacznie prostsze, zarówno do zrozumienia zasady działania czajnika, jak i jego naprawy? Opiszmy zatem wnętrze czajnika na pierwszej fotografii.

 

 

Wnętrze czajnika bezprzewodowego z opisem

Budowa czajnika bezprzewodowego z podświetleniem

Korzystając z przygotowanego przez nas schematu, jak i fotografii poglądowych, opiszemy teraz dokładnie, jak zbudowany jest czajnik bezprzewodowy. Wiedza ta pozwoli nam na zlokalizowanie przyczyny każdej usterki, nie tylko spalonej grzałki, która zazwyczaj się zdarza.

 

Schemat elektryczny czajnika bezprzewodowego z podświetleniem

Zasilanie czajnika bezprzewodowego

Układ zasilania czajnika bezprzewodowego podzielony jest na dwie oddzielne części: podstawkę podłączaną do prądu oraz przyłącza w czajniku.

 

Jak przygotować tekst książki na potrzeby systemu Ridero

W artykule pt. „Jak przygotować tekst do publikacji” dowiedzieliśmy się jak przygotować wersję podstawową dla swojego projektu książki. W tym artykule skorzystamy z tego oryginalnego pliku, tworząc wersję dla systemu Ridero.

 

Tekst książki w systemie Ridero

Pierwsze co warto zrobić to pozostawić nasz oryginalny plik niezmieniony, aby był w dalszym ciągu bazą do obróbki w innych projektach. Kopiujemy zatem ten plik i nadajemy kopii nazwę, powiedzmy „wersja Ridero”. Dalsze prace i zmiany będziemy prowadzić już na tym pliku.

Wprowadzanie zmian rozpoczniemy od usunięcia stron informacyjnych, jeśli takie nasz oryginalny plik zawiera, a więc usuwamy okładkę, stronę tytułową, informacje redaktorskie oraz spis treści. Wszystkie te elementy system Ridero automatycznie wygeneruje i doda do pliku końcowego, czyli e-booka lub książki papierowej.

 

Spis treści wygenerowany automatycznie przez system Ridero

Przygotowanie pliku z okładką

Co prawda system Ridero może dodać do naszej książki okładkę ze swojej bazy, jednak jeśli nie chcemy korzystać z okładek przygotowanych przez Ridero, możemy taką okładkę wykonać samemu, a potem – na etapie edycji – dodać ją do naszego projektu.

W artykule pt. „Jak samemu zrobić okładkę książki” znajdziemy potrzebne informacje na temat przygotowania okładki we własnym zakresie. Tutaj tylko skupimy się na szczegółach, które dla systemu Ridero są ważne.

Po pierwsze, musimy zadbać o odpowiedni rozmiar (rozdzielczość) okładki – nie może być ona za mała, bo w przypadku druku książki papierowej okładka może być nieostra. Najlepiej pobrać sobie ze swojego profilu na Ridero szablon okładki i według niego przygotować okładkę.

Szablon okładki Ridero otworzymy na swoim komputerze w dowolnym edytorze grafiki. Posłuży on nam do ustalenia wielkości poszczególnych elementów okładki, które następnie wykorzystamy w swoim właściwym projekcie okładki. W szablonie mamy zawarte rozmiary, więc tworzymy swój projekt okładki o dokładnie tych samych rozmiarach co szablon. Wiadome jest więc, że cała ta przestrzeń musi być przez nas zagospodarowana.

 

Jak przygotować tekst książki do publikacji część 2

<<-- Przejdź do części 1

Przygotowanie zbioru wierszy do publikacji

W przypadku zbioru wierszy, wiersze najlepiej ustawić na środku strony, ale nie przy pomocy opcji wyśrodkowania, bo wiersze nam się rozjadą, ale przy pomocy przesunięcia granicy tekstu.

Wiersz wyśrodkowany i przesunięty akapitem

Jak widzimy powyżej, przesunięty tekst wygląda lepiej niż wyśrodkowany. Do przesunięcia tekstu służą strzałeczki wskazane na powyższej fotografii.

Jeśli wiersze są dłuższe, możemy je ustawić jako jedna strona – jeden wiersz. W przypadku krótkich wierszy możemy z tej konwencji zrezygnować i – po zastosowaniu odpowiedniego odstępu – możemy na jednej stronie ustawić kilka wierszy. Wiersze, które nie mają tytułu, standardowo oznacza się trzema gwiazdkami, a w spisie treści po gwiazdkach pisze się w nawiasie pierwszy wers, który tym samym staje się tytułem pomocniczym.

Przygotowanie tekstu prozy do publikacji

Przez słowo „proza” użyte w powyższym podtytule rozumiemy każdy tekst ciągły, a więc taki, który nie jest wierszem.

Ogólne wiadomości podaliśmy już na początku artykułu, teraz podamy tylko kilka dodatkowych przydatnych szczegółów.

Pierwsze, co z takim tekstem warto zrobić, to wyrównać tekst z prawej strony tak jak w prawdziwej książce. Do tego celu wykorzystamy opcję wyjustowania pokazaną na fotografii poniżej:

 

 

Opcje „Wyśrodkuj” i „Wyjustuj”

Po zastosowaniu powyższej opcji okaże się, że niektóre słowa w jednej linii tekstu są za bardzo od siebie porozsuwane. Nieładnie to wygląda. W takim przypadku zastosujmy podział słowa i jego nadmiar przenieśmy do kolejnej linii tekstu.

 

Jak przygotować tekst książki do publikacji część 1

Do opracowania tekstu, który zamierzamy przygotować dla naszej książki najlepiej użyć rozbudowanego edytora tekstu typu Word lub Open Office, gdyż zawierają one zaawansowane narzędzia, które się nam przydadzą.

 

W niniejszym artykule będziemy opisywać proces tworzenia publikacji opartej na darmowym pakiecie biurowym Open Office z uwagi na jego popularność i stopień zaawansowania. Nie powinno być jednak problemu, aby przedstawioną tu wiedzę wykorzystać, posługując się programem Word.

Sprawdzanie błędów, czyli narzędzie Language Tool

Mając już edytor tekstu, na którym będziemy tworzyć publikację, pierwsze co powinniśmy zrobić, zanim jeszcze zaczniemy przepisywać nasz tekst z rękopisu lub pisać bezpośrednio na komputerze, to powinniśmy obowiązkowo zainstalować w edytorze darmowe narzędzie sprawdzające błędy o nazwie Language Tool. Narzędzie to pasuje zarówno do edytora Word, jak i Open Office.

Oba wspomniane wyżej edytory zawierają podstawowe narzędzie do sprawdzania błędów ortograficznych, ale dla naszych potrzeb będzie ono niewystarczające. Narzędzie Language Tool po uruchomieniu pierwotnego sprawdzania błędów, w sposób automatyczny wyłapuje pozostałe błędy w tekście, między innymi błędy interpunkcyjne, stylistyczne czy błędy składniowe. Poinformuje nas nawet o tym, że zamiast jednej spacji między słowami są ich dwie lub że na końcu zdania brakuje kropki.

Narzędzie Language Tool podczas pracy

Jak widzimy na powyższej prezentacji, kolorem czerwonym narzędzie do sprawdzania błędów zaznaczyło błąd ortograficzny, a narzędzie Language Tool zaznaczyło na niebiesko za duży odstęp między słowami (dwie spacje zamiast jednej). Po kliknięciu myszką w to podkreślenie pojawi się okienko z informacją, jaki błąd został wykryty oraz sugestia, jak to powinno być prawidłowo.

W przypadku przygotowywania tomiku wierszy narzędzie Language Tool nie jest tak potrzebne, ale w przypadku prozy lub innego tekstu ciągłego narzędzie to jest nieocenione. Nic tak bowiem nie psuje publikacji i nie razi czytelnika (lub redaktora w wydawnictwie) jak tekst z błędami. Źle to o nas, jako pisarzu świadczy.

Formatowanie tekstu na potrzeby publikacji

W artykule tym radzimy jak przygotować tekst do książki wykonanej we własnym zakresie, więc tylko zasygnalizujemy w tym miejscu, że jeśli chcemy przygotować tekst dla wydawnictwa, to istnieje coś takiego jak „tekst znormalizowany”. Warto o tym wiedzieć i zwrócić uwagę, jakie są wymagania danego wydawnictwa co do parametrów tekstu, abyśmy już na starcie nie zostali odrzuceni. Informacje te znajdziemy na stronie internetowej wydawnictwa, na przykład w zakładce „dla Autora” lub „Propozycje wydawnicze”.

Schemat lampy z czujnikiem ruchu Fogler DL-2400

Kończąc cykl artykułów o tym, jak naprawić lampę z czujnikiem ruchu prezentujemy schemat elektryczny takiej lampy, który przy naprawie zawsze jest nieoceniony.

Płytka z elektroniką lampy Fogler DL-2400

Spójrzcie na powyższą płytkę z elektroniką lampy Fogler DL-2400 firmy Kanlux. Mamy usterkę lampy, zaglądamy do środka i nic niezwykłego nie widać: nic nie jest wypalone, okopcone, zniszczone... Gdzie szukać usterki? Od czego zacząć naprawę?

W poprzednich artykułach opisywaliśmy, jak zabrać się do naprawy lampy z czujnikiem ruchu z uwzględnieniem rodzaju usterki. Często odwoływaliśmy się do konkretnych elementów znajdujących się na płytce, a nawet podawaliśmy wartości napięcia, jakie w tym punkcie powinno być. Co prawda oznaczenia poszczególnych elementów znajdują się na płytce i można je na niej odnaleźć, ale przy samodzielnej naprawie lampy, kiedy nie wiemy skąd i dokąd ten element idzie, jest to wiedza ograniczona.

Sam schemat połączeń lampy, na którym widzimy, jak ten sygnał z czujnika ruchu idzie od układu do układu, jest bardzo pomocny. Pozwala nam bowiem lepiej zrozumieć zasadę działania lampy z czujnikiem ruchu i pomaga szybciej zlokalizować usterkę.

Dużą pomocą są także naniesione na schemacie wartości napięcia, w różnych punktach, które pozwalają – poprzez pomiar w zepsutej lampie – sprawdzić, czy w tym miejscu układ elektroniczny działa poprawnie. Pomaga to w szybszej diagnostyce. Poniżej prezentujemy schemat elektryczny lampy Fogler DL-2400, dokładnie tej samej, której płytkę z elektroniką widzieliśmy na początku artykułu.

 

Schemat głównego układu zasilania lampy Fogler DL-2400

Układ zasilania elektroniki lampy Fogler DL-2400

Działanie lampy z czujnikiem ruchu charakteryzuje się kilkoma stanami:

1. Lampa jest w stanie czuwania,

2. Lampa po wykryciu ruchu świeci,

3. Lampa jest w stanie przejściowym, wtedy kiedy wyzwala się krótkotrwały impuls sterujący z czujnika po wykryciu ruchu.

Budowa i działanie lampy z czujnikiem ruchu część 2

<<-- Przejdź do części 1

Diody D6 i D7 wstawione są po to, aby prąd mógł przepływać tylko w jedną stronę. Przepuszczą sygnał sterujący płynący z układu sterującego, ale nie pozwolą wpłynąć ładunkom płynącym z kondensatora C18 do wzmacniacza.

Na koniec taka ciekawostka: Zwiększając pojemność kondensatora C18, możemy zwiększyć długość świecenia lampy. Oryginalnie maksymalny czas świecenia lampy Fogler to 5 minut, ale jeśli zwiększymy pojemność C18, czas ten możemy wydłużyć. Większa pojemność kondensatora sprawi, że zgromadzi on więcej ładunków, które potem może oddawać.

Wartość rezystora R14 ustalona na 33 kΩ odpowiada minimalnemu czasowi świecenia lampy, czyli 12 sekund. Jeśli bowiem ustawimy potencjometr Time na minimum, a więc sprowadzimy jego rezystancję do zera, jedyną przeszkodą dla spływających ładunków będzie rezystor R14.

Z uwagi na to, iż kondensator C18 traci swoje ładunki, zmniejszać się będzie na nim napięcie. Po naładowaniu przez impuls sterujący pojawi się na nim napięcie 6 V. Czemu 6 V, skoro impuls ma 6,7 V? Z racji tego, że brakujące 0,7 V zabierze dioda, bo tyle właśnie potrzebuje (jak każda inna dioda) do swojej pracy. Wraz z upływem ładunków napięcie na kondensatorze, a tym samym na wejściu nr 12 wzmacniacza W4 będzie się obniżać, aż w końcu spadnie poniżej wartości napięcia odniesienia ustalonego na wejściu nr 13. To z kolei sprawi, że wzmacniacz W4 poda na swoje wyjście (końcówka nr 14) logiczne zero, czyli wyłączy napięcie, co skutkować będzie zgaśnięciem żarówki.

Układ czujnika światła

Kolejną, prostą konstrukcją jest układ czujnika światła, który odpowiednio do natężenia światła pozwala lub nie zaświecić się lampie.

 

Układ czujnika światła w lampie Fogler DL-2400

Polityka a historia – skąd ten mariaż?

Dlaczego tyle osób z zapleczem historycznym zajmuje się polityką? Czy nauka z przeszłości ma zastosowanie w realiach XXI wieku?

Historia i polityka – związek istnieje i są na to dowody!

Wielu współczesnych polityków ma różnorakie powiązania z historią – czy to w postaci stopnia naukowego w tej dziedzinie, czy to w formie zaangażowania w różnego rodzaju aktywizm, często nawiązujący do wydarzeń z przeszłości. Historia jest bardzo ważnym elementem polityki, bo stanowi ona część naszej tożsamości. Nie tylko jako nacji, ale np. mieszkańców danego regionu. Polska historia jest przepełniona tragedią i ranami, które były nam zadawane nie tylko przez obce narody, ale także naszych własnych władców i ich spiski. To coś, co nas jednoczy. To jednocześnie coś, co bardzo mocno trafia do nas jako wyborców. Doceniamy polityków, którzy dobrze operują językiem historycznym, często jesteśmy skłonni zaufać im, bo wydaje nam się, że uświęcają im te same wartości, co nam. Nie jest to domena jedynie środowisk kojarzonych z konserwatywnym światopoglądem. Nie każdy patriotyzm jest nacjonalizmem, a przynależność i duma z narodu może być interpretowana na różne sposoby. Tym samym do wartości historycznych mogą się odwoływać zarówno politycy z centrum, prawicy, jak i lewicy. Jednak historia odgrywa jeszcze jedną, większą rolę.

Historia poszerza perspektywę

W zasadzie wszystkie ruchy polityczne, które dziś stanowią oś debaty publicznej, pochodzą z przeszłości. Rozumiejąc kontekst historyczny, możemy lepiej zrozumieć motywacje osób, które tworzyły epokowe dzieła i wyznaczały przestrzeń dla przyszłych pokoleń. Które różnorako podchodziły do realizacji wizji wielkich myślicieli. Dzięki zestawieniu problemów ludzi, których los jest już historią, z nadzieją, jaką dawali filozofowie na poprawę ich bytu, możemy dowiedzieć się, co powinno stanowić nasze dziedzictwo, a co lepiej „dostosować” do potrzeb naszych czasów w ich koncepcjach. Dzieje się to zresztą na bieżąco, w końcu politologia i historia mają wiele wspólnego. Metody badawcze, wspólne korzenie, skoncentrowanie na człowieku – polityk, który dysponuje zapleczem historycznym często dobrze rozumie zjawiska społeczne i oczekiwania ludzi. Oczywiście, co zrobi z tą wiedzą, jest inną kwestią. W grze politycznej racji nie dyktują przecież poglądy danego posła, senatora, czy członka rządu, często to odgórne założenia partii albo oczekiwania wyborców.

Historia to wstęp do polityki

Korzystając z wiedzy, którą daje nam nauka historii, możemy nie tylko lepiej rozumieć współczesne realia gospodarcze, dyplomatyczne i wewnętrzne, ale przede wszystkim lepiej zrozumieć samych ludzi. Historia uwrażliwia na drugiego człowieka, bo badaniem ludzi i ich wytworów de facto się zajmuje. Może to nieco inne podejście do kwestii społecznych niż socjologia, czy psychologia. Jest mniej pragmatyczne, bardziej nastawione na odkrywanie motywacji naszych przodków i ich dziedzictwa. Jednak znajduje to realne odzwierciedlenie we współczesnym świecie. Posiadając wiedzę z zakresu historii, możemy wygrać niejedną dysputę polityczną. Zamiast odnosić się do argumentu ad populum, lepiej mieć kilka asów w rękawie, które są w stanie realnie umocnić naszą tezę. Szczególnie że w debacie często możemy spotkać błędne wyobrażenia o pewnych wydarzeniach z przeszłości, ich kontekstach, czy towarzyszącej im moralności. Na przykład, jeśli widzimy, że ktoś podejmuje się uzasadniania wszystkiego mitami i stereotypami na temat starożytności, być może warto zdawać sobie sprawę z tego, jak naprawdę wyglądały Grecja i Rzym (zobacz teksty związane z Rzymem: https://kronikidziejow.pl/porady/rzym-_c)/ tamtych czasów, by móc w prosty sposób zbić tezy oponenta w dyskusji.

Artykuł powstał we współpracy z serwisem Kroniki Dziejów.

Artykuł sponsorowany

Ciekawe artykuły:

• Nauki płynące z mądrości pokoleń
  
• Niezwykłe opowieści o niezwykłych ludziach
• Jan III Sobieski, czyli poświęcenie dla Polski
  

    
    Zapoznaj się z innymi artykułami. Przejdź do zakładki Spis artykułów.